kronika co to jest
Definicja KRONIKA. Co oznacza historiograficznej, który łączy w sobie faktograficzną ścisłość z.

Czy przydatne?

Definicja KRONIKA

Co to znaczy: Gatunek wypowiedzi historiograficznej, który łączy w sobie faktograficzną ścisłość z fikcją w jednym rytmie opowieści o czasach najdawniejszych, dawnych albo współczesnych w porządku chronologii zdarzeń. Jako Iż to gatunek średniowieczny, regularnie sposób opowiadania nacechowany był moralizatorsko, również mocne były akcenty panegiryczne. Kronika nie stroniła od polityki. Anonim zwany Gallem, autor pierwszej kroniki obejmującej dzieje Polski od czasów mitycznych po rok 1113, stworzył wzorzec kroniki odwołującej się do nurtu epiki rycerskiej i dworskiej; późniejsi autorzy (na przykład W. Kadłubek, Janko z Czarnkowa, J. Długosz) tworzyli swoje odmiany kroniki uzależnione od celu, jaki chcieli osiągnąć. MP
Co znaczy KONWENCJA LITERACKA:
Słownik określony prąd literacki, utrwalony (powielany, powtarzany) w wielu dziełach literackich i odpowiadający przyzwyczajeniom odbiorcy zespół wzorcowych rozwiązań formalnych i artystycznych decyzyjny o kronika.
Co znaczy KOMIZM:
Słownik ciągu zachowań albo zdarzeń, cech charakterystycznych postaci, budzących śmieszność albo wesołość, lecz również kategoria estetyczna, która jest fundamentem strukturalną komedii. Jak twierdzi J kronika.
Co znaczy KONCEPT:
Słownik barokowej, polegająca na inteligentnym operowaniu antytezami, gradacjami, paralelizmami, paradoksami i oksymoronami w wierszu, który w dodatku kończy się zaskakującą pointą. Słynne są panegiryki J.A kronika.

Czym jest KRONIKA znaczenie w Leksykon definicja literatura K .

  • Dodano:
  • Autor: